Lofoten.

I påska fekk vi vite at mi tante, Henny, i Lofoten var død. Pappa bestemte seg raskt for å reise oppover, men kvidde seg litt for å reise åleine. Etter litt fram og tilbake klarte eg å få ordna med vikar på jobb, slik at eg kunne få reise nordover ilag med pappa. Avstanden frå Ørsta til Lofoten har gjort sitt til at eg ikkje har hatt noko særleg kontakt med familia mi der oppe. Henny har eg aldri møtt eingong, sjølv om ho var tanta mi. No, etter eg kom heim, sit eg og tenkjer kor glad eg er for at eg reiste. Det er sjølvsagt trist å sjå sine næraste i sorg, og det er sårt å tenkje på saknet dei har. Samstundes var det så godt å få treffe mange slektningar som eg ikkje har møtt før. Alle saman kjekke, og to av dei til og med lærarar som meg. Å få vere i lag nokre dagar å verte kjende, og få treffe familiane deira har vore veldig kjekt. Og for pappa var det godt å få vere ilag med dei to brørne sine.

Pappa i midten, med Magnar og Paul på kvar si side.

Heile fem søskenbarn samla, og ein som var son til eit søskenbarn som døde i 2003. Tre av desse møtte eg for første gong no.

Kaffeselskap og praten går…Vebjørn har alltid nokre gode historier på lur.

Kyrkja, stor og flott, ruvande på ein bakketopp.

Etter ei lita runde i bil fekk vi kika oss litt rundt. Mykje snø overalt, men fekk likevel tatt litt bilete. Her er Leknes sett frå Skaret.

Fiskehjellar var det mykje av synest eg, men eg skjønte at det var eigentleg lite no i forhold til korleis det var før.

Mange flotte motiv var det overalt, det flottaste kanskjer her, tatt frå altandøra til Paul.

Paul, er nesten næraste nabo til flyplassen, og etter avgang prøvde eg å ta bilete av huset. Ikkje enkelt, men i ringen på bilete ser vi huset. Faktisk står Paul i døra på altanen også…:-)

Nydeleg vêr å flyge i, her mellom Leknes og Bodø.

Leknes frå lufta.

Bodø sett frå lufta.

Lofotveggen. Spesielt å sjå dei bratte fjella røyse seg rett frå ingenting.

Etter nokre flotte dagar i Lofoten, og flyturar nedatt i sol, fekk vi vente litt før vi kom oss heilt tilbake til Ørsta. Litt forsinka fly pga snøbyger heime, og litt venting over flyplassen før vi fekk kome ned, men heldigvis kom det eit lite hol i skydekket slik at vi fekk lande på Hovden. 

Det var godt å kome heim, men jammen er eg glad for at eg tok turen også.

Eg er takknemmeleg for at eg fekk møte alle, sjølv om det no var i ei sorgtung tid. Men eg håper vi får halde kontakta vidare, og at det ikkje vert så lenge til vi sjåast igjen. Takk for flotte dagar ilag!