Framgong på loftet.

På loftet har vi prøvt å kome i mål til babyen kjem, men det er vel slik som med det meste av oppussingsarbeid, at det som regel tek lenger tid enn ein reknar med. Vi rekk ikkje å flytte opp på loftet før fødselen slik vi tenkte, men vi er likevel fornøgde med å ha kome så langt på veg som vi har gjort. Ei stund var det berre riving og kaos på loftet, medan vi no ser at det sakte, men sikkert vert hus igjen.
I gangen reiv vi mange veggar og skap, før vi endeleg fekk legge nytt golv og få plater på veggane igjen. No er det snart klart til tapetsering. Dørene som står i vinkel på 45 grader er inn til det som skal verte Marius sitt rom (til høgre) og gjesterom/ etterkvart babyen sitt rom (til venstre).
Her er soverommet til venstre. Vi har ikkje gjort så mykje anna enn å male veggane, listene og lagt nytt golv. (Her var vegg-til-vegg-teppe før.) Soveromma er ganske like, og manglar no berre lister, så er dei ferdige. Eller, det vil seie, på Marius sitt rom skal det vere tapét på eine veggen, og den er ikkje ferdig enno.
På kjøkkenet er det mykje rot endå, men der er eigentleg mykje som er ferdig. Vi har fått på benkeplate og skiferlaminat over benken. Her står att listing og legging av golv.
Nye, kvite dører er på plass i gangen. Vert kjempefint, men det har vore veldig mykje "påt" for å sette inn karmar, framfóringar osv når golv og veggar er skeive, ulik tjukkleik m.m.

Golvet i gangen er førebels mitt store risikoprosjekt. Er pr i dag veldig fornøgd med valget, og synest det er kjempestilig. Er litt usikker på om det er såpass dristig at eg kjem til å verte fort lei av det, eller om eg er like fornøgd med det om 5 år.
Badet har vi ikkje fått byrja på skikkeleg, så det ser førebels slik ut.....mykje arbeid som står igjen med andre ord.

Må få ta med til slutt at vi har vore utruleg godt hjelpte heile sommaren.(Både inne og ute, oppe og nede!) Pappa, som har vore bygningsmann av yrke før, har vore her dag ut og dag inn, og er den som har kava og stått på, mest på loftet, men også ute i slåtten og elles. Vi hadde ikkje kome langt utan. Mamma har også vore på loftet og mala, og ho har passa Marius når eg har vore sliten. Kva skulle vi gjort utan dei?? Vi er så utruleg heldige!